Ramadan - Święty Miesiąc Muzułmanów...

Zapewne każdy z Was słyszał choć raz o Ramadanie- chociażby w poście "Pięć filarów Islamu", również media z całego świata informują o rozpoczęciu i zakończeniu tego wyjątkowego Świętego Miesiąca islamskiego świata. Ramadan stanowi czas wyjątkowy, czas łączenia się z Bogiem, samodyscypliny oraz refleksji, gdyż upamiętnia czas pierwszego objawienia Koranu Prorokowi Mahometowi (pokój z Nim). Co roku Ramadan wypada w innym okresie, czas trwania może różnić się jednym dniem w niektórych państwach, gdyż jest to uzależnione od fazy księżyca. Trwa on 29 lub 30 dni. W tym wyjątkowym czasie wszyscy Muzułmanie od wschodu do zachodu słońca nie spożywają posiłków, napojów, nie palą papierosów, nie uprawiają sexu. Post dotyczy wszystkich Muzułmanów, którzy osiągnęli dojrzałość płciową. Zaleca się, aby dzieci stopniowo przyzwyczajać do postu, który w pełni będzie ich dotyczył w życiu dorosłym. Z postu zwolnione są osoby chore umysłowo, starsze, schorowane którym post opóźniałby wyleczenie lub zagrażał życiu, kobiety w ciąży, miesiączkujące, karmiące. Warto podkreślić, że nawet gdy osoba poszcząca nieumyślnie spożyje napój lub jedzenie w ciągu dnia, nie powoduje to przerwanie postu. Dopuszcza się również kąpiele w wodzie, wąchanie przyjemnych zapachów, płukanie ust - o ile nie spowoduje to połknięcie płynu i nie można robić tego nadmiernie, dopuszczalne jest także zakraplanie oczu oraz przełykanie śliny. W tym wyjątkowym czasie oczyszczenia szczególnie zabrania się czynów, które Islam uważa za haram - kłamanie, obgadywanie, gadanie bez sensu, przeklinanie. Każdy Muzułmanin powinien także nasilić zbożne czyny - uczenie i nauczanie Koranu, rozdawanie jałmużny, uczestnictwo w modlitwach. W okresie Ramadanu Muzułmanie spożywają posiłek po nocy, ale jeszcze przed wschodem słońca (as-sahur). Po całym dniu i po zachodzie słońca zaczyna się iftar - przełamanie całodziennego postu poprzez spożycie nieparzystej ilości daktyli oraz wody. Następnie po odmówieniu modlitwy rozpoczyna się świętowanie, wspaniały, radosny czas spędzany wśród rodziny, przyjaciół. Często iftar odbywa się na ulicach, by świętować z jak największą ilością ludzi. W okresie Ramadanu w sklepach można kupić zestawy, które ludzie wręczają kierowcom, którzy z różnych przyczyn nie zdążyli na iftar do domu. Zestawy takie wręcza się również osobom ubogim, aby mogły godnie świętować ten wyjątkowy czas. Jednym z najbardziej charakterystycznych symboli Ramadanu jest fanus - piękny kolorowy lampion. Fanusy w czasie postu zdobią budynki, ulice, bramy i zapalane są tuż po zachodzie słońca, aby obwieścić zakończenie dziennego postu.

Oczywiście jak z każdym świętem, tak z Ramadanem wiążą się wyjątkowe tradycyjne potrawy oraz napoje. Najpopularniejszym ramadanowym daniem jest mahshi (machszi) czyli ryż z dodatkiem przypraw, zielonej pietruszki, sosu pomidorowego i cebuli, stanowiący farsz do cukinii, bakłażanów, liści winogron, czy kapusty. Innym daniem jest zupa molohia - wyglądem i smakiem przypomina trochę zupę szpinakową.  Molohija to specjalna trawa, zupa z niej podawana jest z dodatkiem czosnku i przypraw. Na stole nie może zabraknąć pieczeni z wołowiny i dań z kurczaka. 

Jeżeli chodzi o napoje, to z Ramadanem wiąże się słodki, orzeźwiający sok z tamaryndowca. Ciemnobrązowy napój można kupić od ulicznych sprzedawców, którzy ubierają korowe stroje i przywołują klientów dźwiękiem małych talerzy założonych na palce.

Po zakończeniu Ramadanu, jak już wiecie z postu o islamskich świętach, rozpoczyna się Eid - Al Fitr. Czas podsumowania, radowania z odbycia kolejnego poświęcenia dla Boga. Przebywanie w kraju muzułmańskim w okresie Ramadanu jest wyjątkowe, należy jednak przede wszystkim pamiętać o szacunku do poświęcenia jakiego podejmują się Muzułmanie. Nie mile widziane może być picie napojów w miejscu publicznym w czasie największego słońca, gdy pragnienie Muzułmanów przybiera na sile. To samo tyczy się jedzenia. Oczywiście mówię tu o miejscach poza kurortami, hotelami. Jeżeli wybierzecie się w prywatną podróż do kraju muzułmańskiego podczas Ramadanu wystarczy wczuć się w rolę człowieka, który w czasie upalnej pogody nie je i nie pije cały dzień. Możemy ugasić pragnienie lub głód tak, aby nikt tego nie widział. Wieczorem, gdy zdecydujecie się na spacer udekorowanymi ulicami, gdzie zapalone lampiony będą obwieszczać ifar bądźcie przygotowani na zaproszenie do wieczerzy, gdyż Muzułmanie to wspaniali i gościnni ludzie. Nie wypada odmówić, ponadto będzie to dla Was wyjątkowe przeżycie...Podstawowymi życzeniami z okazji Świętego Miesiąca jest zwrot "Ramadan Kareem", jeżeli macie wśród znajomych Muzułmanów, na pewno ucieszą się, gdy dostaną od Was takie życzenia.

   

Rodzina w Islamie...

Ten kto czytał Koran wie, że wiele jego wersetów dotyczy rodziny, sposobu jej funkcjonowania, dziedziczenia, możliwości małżeństwa, stanowiącego podstawę rodziny. Małżeństwo tworząc rodzinę, tworzy jednocześnie silne więzy moralne i duchowne, jest gwarantem przetrwania gatunku ludzkiego, co odpowiada boskiemu porządkowi stworzenia. Prorok Mahomet (pokój z Nim), powiedział nawet, że "małżeństwo jest częścią jego drogi, a ktokolwiek z niej odstąpi nie jest jednym z nas". Według przesłania koranicznego małżeństwo jest silną umową i uroczystym przyrzeczeniem oraz naturalnym miejscem współżycia seksualnego i poczęcia. Islam podobnie jak Chrześcijanizm jest negatywnie nastawiony do seksu przedmałżeńskiego, a dziewictwo dziewczyn to sprawa honoru dla rodziny. Koran nie podaje szczegółów samej uroczystości zawarcia związku. Święta Księga nawołuje do wzajemnego poszanowania i uzupełniania się kobiety i mężczyzny w małżeństwie, dając mężczyźnie jako głowie rodziny większą władzę nad kobietą. Mężczyzna jest przywódcą, jednak każdy przywódca sam posiada swojego przewodnika.  Małżonkowie mają odmienne obowiązki względem rodziny. Mąż jest odpowiedzialny za zapewnienie warunków bytowych rodzinie, odpowiednią pozycję i interesy w społeczeństwie. Kobieta odpowiada za sferę domową i wychowanie dzieci. Jej rola jest bardzo duża, jest ona bowiem strażniczką domowego ogniska, osobą dającą pocieszenie mężczyźnie skłaniając go do większej refleksji nad sobą i cierpliwości. Ze względu na swoją bardziej otwartą naturę, kobieta jest bardziej narażona na złe wpływy.  Aby zawrzeć małżeństwo kobieta i mężczyzna musza osiągnąć odpowiedni wiek, generalnie jest to osiągnięcie wieku dojrzałości płciowej, u mężczyzn ok. 12 roku życia, u kobiet 9-12 lat. Prawu temu często sprzeciwia się prawo cywilne, które pozwala zawrzeć związek małżeński chłopcom w wieku 16 lub 21 lat, dziewczętom w wieku 16 lub 18 lat (w zależności od kraju). W wielu krajach do dziś praktykuje się małżeństwa pozorowane, czyli rodzice już we wczesnych latach dzieci składają obietnice małżeńskie, które później muszą potwierdzić dzieci po osiągnięciu wieku umożliwiającego zawarcie związku. Przeszkodami w zawarciu związku małżeńskiego mogą być więzy krwi, mleka,  zdrada, różnice religijne. Nie wolno zawierać związku małżeńskiego osobom spowinowaconym w pierwszej linii. Wolno natomiast pobierać się kuzynowi  kuzynce. Nie mogą pobrać się osoby karmione mlekiem jednej matki. Jeżeli chodzi o różnice religijne, kobieta może wyjść tylko za Muzułmanina, jednak mężczyzna może pojąć za żonę kobietę innej wiary, byleby nie była żydówką lub chrześcijanką. Dzieci z takiego związku muszą być jednak Muzułmanami. Kobieta może mieć tylko jednego męża, natomiast mąż może posiadać więcej żon (maksymalnie cztery). Jednak jest on zobowiązany do równego traktowania wszystkich żon, gdy nie jest w stanie, powinien posiadać jedną żonę. W Islamie dopuszcza się także rozwody, jednak tylko gdy nie osiągnęło one swojego celu i ulega rozpadowi, jednak warto zaznaczyć, że wśród rzeczy dozwolonych rozwód jest najbardziej znienawidzony przez Boga. Każda ze stron może wnieść o rozwód, a do warunków umożliwiających rozstanie zalicza się utratę wiary przez jednego z małżonków. Rozróżnia się trzy rodzaje rozwodów: "talak" na wniosek męża, "huld" na wniosek żony oraz rozwód orzeczony przez sędziego. Małżonkowie, aby być szczęśliwymi powinni stosować się do kilku sugestii: powinni wybrać właściwą dla siebie osobę, ustalić codzienny rytuał picia herbaty bez obecności dzieci, co sprawia, że mają oni czas tylko dla siebie. Mężowie powinni zabierać swoje żony na cotygodniowe randki, które przed ślubem nie są mile widziane, jednak po ślubie zupełnie odwrotnie. Żony powinny doceniać co mają i wspierać mężów, co oczywiście tyczy się również drugiej strony. Nie powinno się iść spać z nierozwiązanymi problemami, rozwiązując spory na bieżąco nie pozwala im się urastać do wysokiej rangi. Islam nakazuje również dzielić się swoim szczęściem, miłością i radością -  zapraszać regularnie gości, aby wspólnie spędzać czas. Więzy rodzinne w krajach muzułmańskich są bardzo silne. Nie oddaje się rodziców czy innych członków rodziny do domu starców, nie praktykuje się również oddawanie sierot do domu dziecka. Robi się wszystko, aby członkowie rodziny pozostali w społeczności. 

Jezus w Islamie...

Nie wiem czy spotkaliście się ze stwierdzeniem: " Jestem Muzułmaninem, kocham Jezusa". Dla wielu, stwierdzenie to pewnie jest dziwne, wręcz zaprzeczające...a jednak. Jezus kojarzy się Chrześcijanom jako syn Boga i twórca wiary chrześcijańskiej. Jednak w Islamie Jezus zajmuje wysoką pozycję, a Święta Księga - Koran, wspomina Jezusa aż 25 razy w 15 wersach, nazywając go Isa. Muzułmanie czczą Jezusa jako jednego z najważniejszych Proroków. Jezusowi przypisuje się niesamowite czyny. Jego wyjątkowość polegała na tym, że podobnie jak Adam nie miał on ludzkiego ojca. Poczęty został w cudowny sposób z woli Boga. Matka Jezusa Maria stała brzemienna za pośrednictwem anioła przez tchnienie Ducha. W celu uniknięcia szykan ze strony rodziny, Maria na czas porodu oddaliła się na pustynię, gdzie Bóg zesłał anioła, który pomógł Marii wydać na świat Jezusa. Po powrocie pokazała rodzinie dziecko, które przemówiło potwierdzając otrzymane od Boga wstawiennictwo. Koran nazywa Jezusa "Synem Marii", która ze względu na swoją dziewiczość zostaje wywyższona "ponad kobietami światów". Święta Księga Islamu wymienia kilka cudów w działalności Jezusa - stworzenie płatków z gliny, przywrócenie wzroku niewidomemu, uzdrowienie trędowatego, wskrzeszenie zmarłych. Koran przekazuje nie tylko "cudowne znaki" czynione przez Jezusa, ale uznaje Jego samego za znak, przez który Bóg ogłasza ludzkości prawdę o swym miłosierdziu. Koran wymienia także inne tytuły, które potwierdzają wyjątkowy charakter Jezusa. Zostaje On nazwany "Sługą" (Abd), "Prorokiem" (Nabi), Posłańcem (Rasul),  "Mesjaszem" (Al-Masih), "Słowem Bożym" (Kalima), "Duchem Bożym" (Ruh) i "Tym, który przyniósł Pismo", czyli Ewangelię - Indżil. Różnice w rozumieniu osoby Jezusa  w tradycji chrześcijańskiej i muzułmańskiej dotyczą dwóch podstawowych kwestii. Po pierwsze pomimo wiary w jego cudowność poczęcia i narodzin Muzułmanie odrzucają boskość Jezusa. Według Muzułmanów Jezus był wielkim Prorokiem stojącym tuż za Mahometem (pokój z Nim), jednak pozostał "tylko" człowiekiem. Po drugie Muzułmanie odrzucają fakt ukrzyżowania Jezusa i Jego zmartwychwstanie. Ukazując Jezusa Święta Księga Islamu - Koran zaznacza Jego posłannictwo i posłuszne wypełnienie nakazu Boga. Nie wspomina jednak o Jego roli w dziele odkupienia, ponieważ według Islamu jedynym gwarantem odkupienia człowieka jest Boże miłosierdzie. Przed Bogiem każdy człowiek jest grzesznikiem i odpowiada za swoje grzechy. Zgodnie z tą nauką nikt nie może przejąć odpowiedzialności za czyjeś grzechy i umożliwić mu zbawienie - stąd też Muzułmanie nie praktykują spowiedzi z grzechów przed islamskim kapłanem. Jak widzicie pomimo różnic w obu religiach Jezus dla Muzułmanów jest bardzo ważny i uznany za Wielkiego...

Al - Kaba - najświętsze miejsce Muzułmanów...

Jeżeli czytaliście poprzednie posty to na pewno pamiętacie, że Al - Kaba pojawiła się w nich kilkukrotnie. Mieszczące się w Mekce sanktuarium to najświętsze miejsce Islamu, główne centrum wiary, do którego każdy Muzułmanin ma obowiązek przynajmniej raz w życiu odbyć pielgrzymkę - hadżdż (jeden z pięciu filarów Islamu) i siedmiokrotne okrążenie Al- Kaby. Wielu z Was może nawet nie kojarzyć jej nazwy, ale zapewne pozna ją z  wyglądu, gdyż o corocznej pielgrzymce do Mekki mówi się na całym świecie pokazując jak wygląda Al- Kaba.

 Według przekazów muzułmańskich Al Kaba miała być pierwszym meczetem na świecie, zbudowana przez Abrahama na polecenie samego Boga. Modlił się tu oczywiście sam Prorok Mahomet (pokój z Nim). Świątynia ma kształt sześcianu zbudowanego z niebieskoszarego granitu,  postawionego na postumencie z marmuru. Wszystko pokryte jest czarnym płótnem obszywanym złotymi nićmi. Pierwotnie nie wymieniano pokrycia, tylko dokładano nowe, jednak po pewnym czasie odkryto, że ciężar materiałów zagraża budowli, dlatego obecnie ma ona jedno poszycie. Do wnętrza Al- Kaby można wejść dwa razy w roku - dwa tygodnie przed rozpoczęciem Ramadanu oraz przed rozpoczęciem pielgrzymek, jednak wstęp mają tylko dostojnicy z Mekki, którzy udają się do środka na rytualne sprzątanie. Machają wtedy miotełkami i czyszczą pomieszczenie wodą ze studni Zamzam  z dodatkiem destylatu i płatków różanych.

We wnętrzu sanktuarium przeważa kolor zielony - jak już wiecie, ulubiony kolor Proroka Mahometa (pokój z Nim). We wnętrzu Al-Kaby znajduje się "Czarny Kamień" - Al - Hadżar, stanowiący jedną z największych świętości Islamu. Muzułmańska tradycja utrzymuje, że Kamień spadł na ziemię z nieba za czasów Adama i Ewy, aby wskazać pierwszym ludziom miejsce, gdzie mają zbudować ołtarz dla Boga.W ten sposób miało powstać pierwsze miejsce modlitwy na ziemi. Historia kamienia łączy się także z Abrahamem, któremu przypisuje się odnalezienie miejsca, gdzie Adam postawił pierwszy ołtarz. Po odkryciu znaleziska Abraham miał polecić swojemu synowi Izmaelowi zbudowanie Al- Kaby. Czarny Kamień jest wbudowany w Al- Kabę na wysokości 1,5m w południowo wschodnim narożniku świątyni. Każdy Muzułmanin marzy by choć musnąć go palcami. Inni mogą tylko wyciągnąć do niego rękę.

Prawdopodobnie w 683r. na skutek zamieszek i walk pomiędzy arabskimi plemionami Al- Kaba została uszkodzona, a Czarny Kamień rozpadł się na części. Dziś przechowuje się go jako całość scaloną srebrną obręczą. Wierni z całego świata mają obowiązek pięciu modlitw dziennie (jak już wiecie), jeżeli czytaliście post o filarach Islamu, wiecie, że modlitwa zawsze odbywa się w kierunku Mekki i Al - Kaby. W wielu muzułmańskich krajach na lotniskach, urzędach, hotelach znajduje się znaczek określający kierunek do modlitw. Klucze do Al - Kaby, od czasów Proroka Mahometa (pokój z Nim), znajdują się w rękach tej samej rodziny aż do dziś. Każdy król, sułtan chcący odwiedzić Al- Kabę musiał prosić rodzinę kluczników o jej otwarcie. Muzułmanie twierdzą, że istnieją dwie Al - Kaby. Jedna znajduje się na ziemi, jednak jest ona repliką znajdującej się takiej samej świątyni w niebie. Co roku do Mekki pielgrzymuje ok. 3 miliony Muzułmanów, obecnie przez pandemię koronawirusa pielgrzymki mogą odbywać się tylko przez obywateli Arabii Saudyjskiej. Oczywiście wstęp do tego miejsca mają tylko i wyłącznie Muzułmanie...

Halal, haram...

W poście dotyczącym jedzenia spotkaliście się w określeniem halal, które konkretnie dotyczyło mięsa. Jednak w kulturze Islamu halal oznacza czyny dozwolone. Oprócz potraw czy napojów, halal może odnosić się także do złota noszonego przez Muzułmanki, niektóre lakiery do paznokci są halal, można również używać sowa halal w stosunku do ubioru, szczególnie kobiet. Przeciwieństwem halal jest haram, czyli wszystkie czyny zabronione. Oprócz jedzenia, jak mogliście się dowiedzieć we wcześniejszym poście, haram jest alkohol, noszenia złota przez mężczyzn, tatuowanie ciała. Warto, więc pamiętać halal - dozwolone, haram - zabronione...

Kolory w Islamie...

Znawcy Islamu podkreślają, że w Koranie wspomniano zaledwie o czterech kolorach: zielonym, białym, czarnym i czerwonym. Jedni twierdzą, że wynika to z ascetycznej postawy Proroka Mahometa (pokój z Nim) inni, że to efekt surowego krajobrazu Półwyspu Arabskiego. Niewątpliwie najważniejszym kolorem Islamu jest zielony. To ulubiony kolor Proroka Mahometa (pokój z Nim), który nosił nawet turban właśnie w tym kolorze. Zielony kojarzy się z rajem, ogrodem, roślinnością, życiem. Pierwsze muzułmańskie dynastie przyjmowały kolor zielony za wiodący w swoich chorągwiach. Dziś możemy zauważyć ten kolor w meczetach, niektóre są całkowicie zielone, inne mają zielone kopuły, jeszcze inne są podświetlane na zielono gdy zapadnie zmrok. 

 

Kolejnym kolorem jest czarny. Barwa ta kojarzy nam się z żałobą, smutkiem. W Islamie kolor czarny oznacza majestatyczność, szacunek. Al-Kaaba - najświętsze miejsce dla Muzułmanów pokryta jest czarnym płótnem, kobiety ubierają burki lub nikaby przeważnie w kolorze czarnym. 

Następnym kolorem jest biel. Kolor biały od razu kojarzy nam się z czystością. Kolor ten również był szczególny dla Proroka Mahometa (pokój z Nim). Białe szaty ubierają pielgrzymi udający się do Mekki, w białe płótno zawijane jest ciało zmarłego Muzułmanina. Białe są również turbany muzułmańskich duchownych. Często możemy podziwiać piękne, białe meczety.

Kolor czerwony jest popularny w krajach muzułmańskich poza Bliskim Wschodem. W Indiach kolor ten symbolizuje dostatek i szczęście, więc jest to kolor ślubny. Przyszłe żony ubierają się na swój wyjątkowy dzień piękne, czerwone kreacje.

Wszystkie wymienione kolory znajdziecie również w barwach flag krajów arabskich. Wspomniany czerwony to kolor wiodący we fladze Turcji.

        Przeanalizujcie barwy flag krajów Ligii Arabskiej... 

Tatuaże, alkohol i złoto...

Dziś o trzech rzeczach zakazanych w Islamie. Otóż na pewno nie raz słyszeliście, że Muzułmanie nie piją alkoholu. Zgadza się, jest on zakazany w każdej postaci. Koran mówi, że człowiek powinien być odpowiedzialny za każdy moment swojego życia. Picie alkoholu powoduje zamroczenie umysłu a nawet utraty świadomości i samokontroli. Ma on również zgubny skutek dla bliskich osoby, która zaczyna nadużywać alkoholu. 

Zakazane jest również robienie tatuażu. Koran nie zezwala na zmianę "boskiego stworzenia" stąd Muzułmanie nie robią sobie tatuażu. Koleją ciekawostką jest zakaz noszenia złotej biżuterii, ale tylko u mężczyzn. Przyznam szczerze, że dowiedziałem się o tym całkiem niedawno. Noszenie złota przez kobiety jest dozwolone, mężczyźni zaś mogą nosić jedynie wyroby pokryte zlotem, gdzie kruszec stanowi  zaledwie pokrycie przedmiotu. Dotyczy to również białego złota. Mężczyźni mogą natomiast nosić wyroby srebrne, z platyny lub innego kruszca. 

Zarówno tatuaże, jak i alkohol i złoto u mężczyzn jest "haram" czyli nie dozwolone...